Beweging is voor paarden onderdeel van hun natuurlijke gedrag en noodzaak voor hun gezondheid. De wintermaanden komen eraan (al zou je het nu niet zeggen met het warme weer). Veel paarden verblijven die periode op stal. Paarden krijgen tijdens de zomermaanden vaak meer te eten dan ze nodig hebben. In de natuurlijke situatie verliest het paard gewicht tijdens de wintermaanden. Soms krijgt het paard dan maar heel weinig voedsel, dus veel minder dan onze “minimale” voeradviezen. Ze staan langer dan zes uur zonder eten en eten weinig vezels, om naar niet te spreken van de tekorten aan allerlei essentiële voedingsstoffen. De stofwisseling (energie-verbruik) van sobere rassen, en misschien ook de niet-sobere rassen, daalt onder deze omstandigheden. Hun temperatuur wordt lager en ze bewegen minder. Een overlevingsstrategie.

In de huidige situatie krijgen paarden in de winter geen grote voedseltekorten. Misschien worden veel paarden wel overmatig “gepamperd” met extra dekens en extra ruwvoer “om warm te blijven”. Van vermagering is dan geen sprake meer, waarschijnlijk neemt het gewicht alleen maar toe. Tel daarbij op het gebrek aan beweging in de wintermaanden en het paard loopt een risico om in de loop der jaren insulineresistentie te krijgen. Een zeer frequent voorkomend probleem.

Terug naar de natuur dan maar? Nee, dat is geen optie. In deze tijd en gebruik van paarden zal de controle over het gewicht en de gezondheid meer een gereguleerde aanpak nodig hebben. En daarbij staat beweging voorop. Paarden zijn gemaakt om veel te bewegen. De minimale bewegingsnorm in Nederland is op 4 uur per dag gezet, dan kunnen ze nog 20 uur op stal staan dus 🙁 . En natuurlijk zijn er heel veel paarden die niet deze 4 uur gelegenheid tot beweging krijgen. Misschien wel het grootste welzijnsprobleem en oorzaak van gezondheidsstoornissen (denk ook aan maagzweren) bij paarden op dit moment.

En als we het dan toch over beweging en gewichtscontrole hebben, dan lijkt dat sterk aan elkaar gecorreleerd. En ligt daar ook de oplossing voor verbetering. In Nederland zijn veel te dikke paarden.  Inspanning zorgt  voor een hogere behoefte aan energie. Als een paard moet afvallen moet de energie die hij met eten binnenkrijgt minder zijn dan de energie die hij nodig heeft. Een paard in training heeft niet alleen extra energieverbruik tijdens het werk, maar ook de ruststofwisseling stijgt. Een win-win situatie. Op deze manier zijn de overtollige kilo’s relatief eenvoudig weg te werken, zonder een al te streng dieet, mits het paard geen obesitas heeft. Zonder beweging is het veel moeilijker om een lagere energieopname dan de energiebehoefte te realiseren. Zeker bij sobere rassen die bij een laag voedselaanbod in staat zijn hun ruststofwisseling te vertragen. En als ze daarnaast ook insulineresistentie hebben ontwikkeld, kan elk voer met een beetje suiker al tot problemen leiden. Als intensieve beweging niet mogelijk is, dan kan zelfs wandelen al helpen. Want dat beetje inspanning leidt tot een verbetering van de gevoeligheid voor insuline en daarmee een vermindering van de insulineresistentie.

Ook al is terug-naar-de-natuur verleden tijd, het natuurlijke gedragspatroon blijft leidend in de wijze van paarden houden. En dat betekent naast regelmatig veel vezels eten ook in beweging blijven. Dus neem jezelf eens voor om je paard vaker en intensiever te rijden. Zo blijft de stofwisseling aan de gang en je paard gezond. En dat kan ook lekker in de natuur!