Insulineresistentie bij paarden

Wat is insuline?

Een paard krijgt via voeding verschillende voedingsstoffen binnen, zoals suiker en zetmeel. Dit zit niet alleen in de krachtvoeding die wij geven, maar ook in het hooi, kuil en gras. Na het eten van een maaltijd stijgt de glucosewaarde in het bloed. De reactie van de alvleesklier is dan; insuline uitscheiden.

Wat is insulineresistentie of insulinedysregulatie?

Insulineresistentie is een stofwisselingsprobleem bij paarden. De vet- en spiercellen reageren pas als de insuline concentratie in het bloed te hoog is. Insulineresistentie is meestal het gevolg van obesitas.

Overgewicht bij paarden is in Nederland een groot probleem. Paarden met overgewicht lopen een groter risico op het ontwikkelen van insulineresistentie. De ophoping van het vetweefsel zorgt voor een  ontstekingsreactie. De ontstekingscellen die hier vrij bij komen zijn de oorzaak van de insulineresistentie.

Rantsoen

Als het paard meer voeding krijgt dan het nodig heeft, zal het paard aankomen. Hierdoor zal overgewicht ontstaan. Meer over overgewicht kun je hier lezen.
Een rantsoen met een hoog suiker- en zetmeelgehalte kan insulineresistentie ook activeren.
Insulineresistentie wordt ook insulinedysregulatie genoemd, omdat de veranderingen zeer gelijkelijk gaan en de ernst helaas erg variabel is.

Risico op hoefbevangenheid

Paarden met insulineresistentie hebben ook een zeer groot risico om hoefbevangen te raken.

Herkennen van insulineresistentie

Paarden met insulineresistentie herken je niet altijd direct.

  • Soms blijkt het pas bij plotselinge hoefbevangenheid
  • Meestal zijn de paarden met insulineresistentie te dik *
  • Vaak heeft het paard een dikke en harde manenkam
  • Afwijkende vetdepots op het lichaam
  • De energiestofwisseling is verstoord met als gevolg dat het paard weinig looplust heeft
*Paarden met PPID hebben vaak geen overgewicht maar kunnen wél insuline resistent zijn.

Verdenking van insulineresistentie

Insulineresistentie is vast te stellen doormiddel van een bloedonderzoek. Laat de dierenarts onderzoek doen naar de Insulineresistentie. Daarna is het belangrijk dat de oorzaak bepaald wordt. Zodat er bepaald kan worden wat het paard aan voeding moet en kan hebben. Dit is niet voor elk paard met insulineresistentie gelijk.

Aanpak van dit probleem

Als PPID de oorzaak van de insulineresistentie is, kan een medicinale behandeling dit grotendeels of helemaal verhelpen. In geval van obesitas zal de insulineresistentie verdwijnen bij het bereiken van het streefgewicht. Soms verdwijnt de insulineresistentie niet na vermagering (net zo min als de dikke nek). Paarden moeten dan blijvend een rantsoen met lage zetmeel- en suikergehalten krijgen. Dit geldt ook voor het suikergehalte in ruwvoer (let op, dit kan soms erg hoog zijn!).

De insulineresistentie doordat het paard op leeftijd is, verdwijnt natuurlijk niet meer. Seniorpaarden hebben een aangepast rantsoen nodig met weinig zetmeel en suikers. En door de veroudering zijn er nog meer eisen waar het rantsoen aan het voldoen, om het paard gezond te krijgen en te houden.

paard eet hooi

Bonpard NON-OBESITAS is speciaal om paarden gezond te laten vermageren. Het is een vezelrijk voer met een zeer laag aandeel zetmeel en suikers. Samen met een beperkte hoeveelheid ruwvoer geeft dit een lage energieopname (vetverbranding), maar wel voldoende eiwitten en mineralen en vitaminen.

Meer informatie over Bonpard Non-obesitas