Paard in de wei zonder koliek of hoefbevangenheid

Paard in de wei zonder koliek of hoefbevangenheid

Vers gras in de wei geeft gezondheidsrisico's voor paardenDoor het mooie weer groeit het gras hard en kleuren de weilanden weer prachtig groen. Paarden staan letterlijk te trappelen van ongeduld om de wei in te mogen. Gras is voor bijna elk paard het lekkerste wat er is. Dus wat let je, hup de wei in met dat paard!

STOP!

Daar was je bijna in getrapt. En meegesleept door de “grashonger” van je paard. Toch moet je even streng en verstandig zijn, want het verse gras kan voor veel ellende zorgen waar je paard doodziek van wordt. Het klinkt misschien vreemd, want gras is toch het meest natuurlijke voedsel voor paarden, maar de huidige situatie is niet meer zo natuurlijk. Er is goed management nodig om de overgang van stal naar wei zodanig te doen, dat er geen ongelukken gebeuren.

Koliek en hoefbevangenheid zijn de belangrijkste ziekten die je paard kan krijgen in de wei. Beiden kunnen fataal verlopen, dus voldoende reden even stil te staan bij de manier waarop je jouw paard weidegang geeft.

Groeiend gras

Gras groeit als twee blaadjes uit de bodem. Naarmate het ouder wordt groeit de stengel langer en wordt de stengel dikker. Uiteindelijk ontstaan er bloeiwijzen, zoals aren en pluimen. Het jonge gras bevat veel eiwit, een wisselende hoeveelheid suiker en maar beperkte hoeveelheid vezels. De vezels zijn vrij zacht en bevatten nog weinig houtstof. Dit alles maakt jong gras tot een snel verteerbaar voer. De darmflora in de dikke darm kan gras eenvoudig afbreken en de micro organismen kunnen hard in aantal toenemen. Tijdens dit proces produceren de micro organismen vluchtige vetzuren die als energiebron voor het paard fungeren. Tot zover niets aan de hand. Echter, als door de afbraak van het gras bepaalde typen bacteriën harder groeien dan andere, kan dit het evenwicht in de darmflora verstoren. Dit kan leiden tot meer gasproductie, verandering van de doorstroming en leiden tot gasophoping en/of dunne mest. In ernstige gevallen leidt een flinke verstoring van de darmflora tot productie van giftige stoffen, die in het paard hoefbevangenheid veroorzaken.

Schommelende suikers in de wei

Een andere oorzaak van hoefbevangenheid in de wei heeft te maken met de hoeveelheid suikers in het gras. En dan met name voor paarden die daar gevoelig voor zijn en insulineresistentie hebben. Dit zijn oudere paarden, paarden met overgewicht en paarden met PPID (voorheen Cushing), maar ook hoogdrachtige merries kunnen hier last van hebben. In het voorjaar heeft het jonge gras een hoog groeipotentieel. Met zonne-energie wordt suiker gemaakt dat omgezet kan worden in plantmateriaal. Het gras groeit. Voorwaarden voor groei zijn behalve energie, ook stikstof (voor eiwit), water en mineralen plus de juiste temperatuur. Temperatuur en zon zijn in het voorjaar sterk variabel. Het suikergehalte in het gras kan dan ook flink schommelen. Het gras is bevat in de ochtenduren nog een beperkte hoeveelheid suiker, maar dit stijgt tijdens mooi weer gedurende de dag. Uitzondering is de ochtend na een mooi dag gevolgd door een koude nacht. Wat is er dan aan de hand? Tijdens de mooie dag maakt het gras veel suikers. Teveel om allemaal om te zetten in groei, dus is het gras suikerrijk aan het einde van de dag. ’s Nacht staat de suikerproductie stil, maar gebruikt het gras wel suiker voor groei. Daardoor daalt het suikergehalte. Echter, bij koud weer (< 5 graden) staat de groei stil. Gevolg, na een koude nacht is het suikergehalte nog steeds erg hoog. Het soort gras speelt hier ook nog een rol in. Maar voor de overgang van stal naar wei, moet ook bij “paardengras” dezelfde voorzorgsmaatregelen genomen worden als bij elke andere graszadenmengsel. Belangrijkste is om het paard zeer geleidelijk aan het gras te laten wennen. Zo kan de darmflora zich aanpassen.

Strookbegrazing beperkt risico op gezondheidsproblemen door grasPlan van aanpak:

  1. begin met uurtje weidegang, bij voorkeur op gras dat al iets langer is doorgegroeid en stevige stengels heeft.
  2. geef elke 3-4 dagen een half uur gras erbij tot het aantal uren dat goed is voor je paard en geen overgewicht geeft.
    • voor veel paarden is 7 uur weidegang (meer dan) voldoende
  3. laat het gras niet te kort afgrazen, zet ze op tijd in een ander stuk of geef strookbegrazing
  4. zeker voor suikergevoelige paarden is de ochtend beter dan einde middag, behalve na een koude nacht (dan de uurtjes wei liever even overslaan).
  5. geef tussen door grofstengelig hooi
  6. ondersteun de darmflora met Bonpard Colon

Bonnard Colon ondersteunt darmflora

2018-05-01T14:39:53+00:00

Leave A Comment